SPRYTOLOWY BAL

**Tytuł: Piwniczny Spirytus** **[Zwrotka 1]** W ciemnej piwnicy kurz tańczy jak dym, Na skrzynkach tron, na stole stary film, Butelka jak diabeł błyszczy w cieniu rur, Pierwszy łyk jak młot, wali prosto w mur. Świat się przekręca, żar w gardle jak żar, Ktoś się tylko śmieje: „Dawaj, jeszcze chlaj!”, Z sufitu gwiazdy robią disco show, A betonowy bunkier zmienia się w mój dom. **[Refren]** Spirytus w żyłach jak ognia bieg, Ściany się kręcą, znika cały lęk, Ładne kobiety wchodzą jak z reklamy snów, Po spirytusie jeszcze więcej w nich tabu. Ostre fazy, grzechu smak, Usta czerwone, w oczach blady blask, Tańczą po stołach, śmiech rozcina noc, Po spirytusie nie ma już żadnych grzecznych ról. **[Zwrotka 2]** Na schodach stuk obcasów, jak werbel brzmi, Wchodzą jak burza, niosąc ze sobą dym, Szminka jak ostrze, wzrok jak cichy strzał, Jeden ich uśmiech, a już padam na łeb, na twarz. Ona się przysiada, szeptem pali słuch, „Masz może jeszcze?” – proszę, weź ten łyk i bóg, Niech nam wybaczy, ale dziś jest bal, W tej piwnicy rządzi czysty, nierozcieńczony szał. **[Refren]** Spirytus w żyłach jak ognia bieg, Ściany się kręcą, znika cały lęk, Ładne kobiety wchodzą jak z reklamy snów, Po spirytusie jeszcze więcej w nich tabu. Ostre fazy, grzechu smak, Usta czerwone, w oczach blady blask, Tańczą po stołach, śmiech rozcina noc, Po spirytusie nie ma już żadnych grzecznych ról. **[Bridge]** Ktoś gubi klucze, ktoś gubi wstyd, Ktoś mówi „kocham”, choć widzi pierwszy raz dziś, Tu się nie pyta, kto ma ile lat, Bo spirytus zmienia twarze, miesza dzień i świat. Latają słowa ostre jak szkło, Ona się śmieje, ciągnie mnie w mrok, Za stosem skrzynek cichy, dziki szept: „Bądź niegrzeczny, noc jest tylko jedna, wiesz?” **[Zwrotka 3]** Już nie ma granic, tylko puls i bas, Z radia gdzieś z góry leci stary jazz, Flaszka jak klepsydra, w środku płonie czas, Każdy kolejny łyk odcina nam powrót wstecz. Spływa po ścianach rozmazany świat, Ona na kolanach rysuje mój znak, „Jutro nie pamiętam” – mówi, pijąc łyk, „Ale dzisiaj chcę być twoią najgorszą z wszystkich chwil”. **[Refren]** Spirytus w żyłach jak ognia bieg, Ściany się kręcą, znika cały lęk, Ładne kobiety wchodzą jak z reklamy snów, Po spirytusie jeszcze więcej w nich tabu. Ostre fazy, grzechu smak, Usta czerwone, w oczach blady blask, Tańczą po stołach, śmiech rozcina noc, Po spirytusie nie ma już żadnych grzecznych ról. **[Outro]** Gdy dzień zagląda do piwnicznych krat, Butelka pusta, w głowie niemy krzyk i płacz, One wychodzą, jakby nigdy nic, Tylko w powietrzu wisi jeszcze tamta dzika myśl: Że w tej piwnicy, w oparach szkła, Ładne kobiety i najgorszy z trunków świata Zagrały razem najbrudniejszy bal, Po spirytusie nikt tu już nie był sobą, nawet ja.